Stany Hubertus Maria Crets, geboren op 11 december 1964 in Turnhout, is een veelzijdige Vlaamse artiest. Hij heeft zich onderscheiden als acteur, auteur en regisseur. Samen met Peter Van Den Begin vormde hij lange tijd een bekend duo op zowel het toneel als in films. Zijn bijdragen aan het toneel werden in 2002 beloond met de Edmond Hustinxprijs, die hij deelde met Carel Donck voor hun schrijfwerk voor toneelstukken. Bovendien sleepte hij in 2004 de overwinning binnen in het televisieprogramma De Slimste Mens ter Wereld. Ondanks zijn indrukwekkende prestaties verloor hij in 2011 de finale van De Allerslimste Mens ter Wereld van Bert Kruismans.

Jonas Van Geel, geboren op 10 december 1984 in Bierbeek, is een veelzijdige Vlaamse persoonlijkheid. Hij is niet alleen acteur en zanger, maar ook presentator. Zijn artistieke reis begon aan het Herman Teirlinck Instituut, waar hij in 2006 afstudeerde. In de wereld van theater heeft Van Geel verschillende opmerkelijke stappen gezet.

Hij was medeoprichter van het cabaretgezelschap Slaan en Zalven, waarin hij samen met Jelle Cleymans, Jef Hoogmartens en David Bracke de voorstelling “Ge4endeeld” creëerde in 2002. Zijn stage bij Toneelgroep Ceremonia en Het Toneelhuis bij Eric De Volder resulteerde in zijn deelname aan de voorstelling “Au nom du père”, die later hernomen werd.

Als afstudeerproject speelde hij onder leiding van Peter Van den Eede in een opvoering van “Publikumsbeschimpfung”, waarmee hij de ITS Guest Award voor beste internationale voorstelling won op het Internationale Theaterscholen Festival in Amsterdam.

In latere jaren was Van Geel betrokken bij verschillende kindertheaterproducties, waaronder bij gezelschappen zoals Theater Froe Froe en HETPALEIS. Zijn betrokkenheid bij het theatergezelschap Het Zesde Bedrijf resulteerde in optredens in stukken zoals “De Drie Mannen van Ypsilanti” (2007) en “Liebling” (2009). Ook richtte hij met een groep een collectief genaamd a.k.a. Johnny op en brachten ze de voorstelling “Het Licht” naar voren, gebaseerd op de gelijknamige roman van Torgny Lindgren.

Bovendien werkte hij samen met Dimitri Leue aan ecologische voorstellingen zoals “Tegen de Lamp” in 2009 en de dubbelvoorstelling “DODO Klein” en “DODO Groot” in 2011, waarbij Van Geel in de eerste meespeelde en later ook een rol op zich nam in het luisterboek van “DODO Klein” dat uitkwam op 2 oktober 2012.

Op veertienjarige leeftijd maakte Jonas Van Geel zijn debuut in de musicalwereld met een rol in “Peter Pan”. Later, in 2011, werd hij door Stany Crets gevraagd voor een andere musical. Voor zijn vertolking van Sir Robin in “Spamalot” ontving hij de Vlaamse Musicalprijs voor Aanstormend Talent. Zijn volgende grote rol was die van Leo Bloom, een van de hoofdrollen in “De Producers”, opnieuw een productie van Stany Crets die in première ging op 16 februari 2012.

Een aankondiging tijdens de castvoorstelling van de musical ’14-’18 in maart 2013 onthulde dat Van Geel de rol van Fons, een van de vier boezemvrienden centraal in het verhaal, zou spelen tot het einde van de voorstellingen in november 2014.

Naast zijn theaterwerk maakte Van Geel indruk in verschillende televisieseries, waaronder gastoptredens in “Witse”, “Flikken”, en “Goesting”. Zijn doorbraak op televisie kwam in 2010 met zijn optredens in het komische programma “Tegen de Sterren Op”, waar hij imitaties deed van onder andere Erik Van Looy, Caroline Gennez, en Regi. Dit leidde tot een uitnodiging van Night of the Proms in 2011, waar hij de rol van Mozart vertolkte.

In 2011 werd ook de sitcom “Kiekens”, opgenomen in 2009 en gemaakt door Stany Crets en Peter Van Den Begin, uitgezonden. Van Geel werd erkend voor zijn talent en ontving de “Rijzende Ster” tijdens de Nacht van de Vlaamse Televisie Sterren 2011.

Van Geel was niet alleen actief op het podium en op televisie; in het najaar van 2012 was hij gastheer in de nieuwe show van Debby & Nancy op VTM. Hij nam eveneens deel aan het scenarioatelier van het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF) in de tweede helft van 2011, samen met Jef Hoogmartens en Steve Aernouts onder de coaching van Frank Van Passel

schreef hij Amateurs, een tv-reeks over een amateurtoneelgezelschaponas

Van Geel heeft een behoorlijk indrukwekkende tv-carrière. Hij was betrokken bij de serie “Amateurs”, waarvan de ontwikkeling en productie werden gesteund door het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF). De reeks, geregisseerd door Frank Van Passel en geproduceerd door Caviar voor VTM, omvatte negen afleveringen waarin Van Geel zelf een rol speelde, samen met onder andere Stany Crets.

Zijn televisieavonturen zetten zich voort in het seizoen 2013-2014, waarin hij zijn eigen studioprogramma “Lang Leve…” op VTM presenteerde. Hier trakteerde hij wekelijks een iconische landgenoot op een terugblik op diens leven in de vorm van een film. Dit programma werd zelfs genomineerd voor de Montreux Comedy Award in de categorie Best Comedy Special. Later dat jaar, eind 2013, presenteerde hij ook het programma “Zijn er nog kroketten?” op dezelfde zender.

Vanaf het najaar van 2015 kreeg hij zijn eigen personalityshow genaamd “Jonas & Van Geel”. In 2016 was hij te zien in de VTM-serie “Patrouille Linkeroever”. Ook was hij in 2016 samen met de Nederlandse Wendy van Dijk presentator van de pilotaflevering van het programma “Holland-België”, dat later in oktober 2018 terugkeerde voor een heel seizoen, ditmaal met de Nederlandse Art Rooijakkers als medepresentator.

Verder nam hij deel aan programma’s zoals “De Code van Coppens” in 2019, waarin hij samen met Jelle Cleymans optrad, en presenteerde hij “Veel Tamtam” op VTM. In het voorjaar van 2021 was Van Geel te zien in “Liefde Voor Muziek”, waar hij samen met Jelle Cleymans covers bracht van nummers van diverse artiesten. In 2022 was hij de presentator van “I Can See Your Voice”.

Roel Vanderstukken, geboren op 2 december 1976 in Kapellen, is een bekende Vlaamse acteur en zanger. Zijn doorbraak bij het grote publiek kwam met zijn rol als Jelle Demeester in de soap Wittekerke. Na zijn vertrek sloot hij zich snel aan bij de vaste cast van de populaire serie Flikken, waar hij drie seizoenen lang Michiel Dewaele speelde. Daarnaast speelde hij een hoofdrol in de telenovelle LouisLouise, direct na zijn werk voor Flikken. Later kreeg hij de rol van dokter Lukas Vervloet in de telenovelle Ella aangeboden.
Sinds 2012 schittert hij als Benny Coppens in de soap Familie, hoewel hij in 2017 tijdelijk moest stoppen vanwege een zware hartoperatie. Gelukkig kon hij na een jaar zijn werk hervatten. Ook heeft Roel deelgenomen aan Steracteur Sterartiest en bracht hij albums uit zoals “De Smaak van Water” en “Leven in mijn Leven”.
Privé is Roel sinds 2010 getrouwd met Ann-Sofie Balsing, die hij ontmoette tijdens zijn deelname aan Sterren op de Dansvloer. Samen hebben ze twee zoons. Hij zet zich actief in als ambassadeur voor verschillende goede doelen zoals Honk vzw, Mediclowns en het Healthy Heart Fund. Daarnaast is hij de vaste huisstem van de tv-zender VTM sinds hun vernieuwing.

Elke Van Mello, geboren op 1 december 1980, is een Vlaamse actrice en presentatrice met een veelzijdige carrière. Ze verwierf bekendheid als een van de vertrouwde gezichten op de radiozender Joe, waar ze programma’s presenteerde. Als actrice schitterde ze in de komische serie “Auwch” op VIER, waar ze de rol van de vrouw van Ben Segers vertolkte en een aangepaste versie van zichzelf neerzette. Haar acteertalent bracht haar ook naar films zoals “Niet schieten” van Stijn Coninx en “Cruise Control” van Rudi Van Den Bossche.
Op radiogebied startte Elke Van Mello haar loopbaan in 2005 bij het toenmalige 4fm, waarna ze in 2008 naar Q-music ging en daar tot en met 2010 co-presentator was van de ochtendshow Ornelis & Rogiers. In 2011 keerde ze terug naar Joe fm, later omgedoopt tot Joe, waar ze haar eigen programma’s presenteerde tot haar vertrek in 2021. Vanaf maart 2022 versterkte ze het team van Willy, de digitale rockzender van DPG Media, en na de zomer van 2023 ging ze aan de slag bij de digitale radiozender De Tijdloze, de classics-versie van Studio Brussel.
Op televisiegebied heeft Van Mello haar stem geleend als zenderstem en docustem voor verschillende televisienetten van de Vlaamse Media Maatschappij (nu DPG Media). Tussen 2013 en 2015 was ze ook een van de vertrouwde gezichten van de digitale televisiezender Libelle Tv.

Ben Weyts, geboren op 12 november 1970 te Leuven, is een vooraanstaand Belgisch politicus verbonden aan de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA). Momenteel bekleedt hij de positie van Vlaams minister van Onderwijs, Dierenwelzijn en Sport, en sinds juli 2019 fungeert hij tevens als Vlaams viceminister-president.

Weyts behaalde zijn licentiaat in de politieke wetenschappen, waarbij hij naar eigen zeggen negen jaar in beslag nam. Tijdens zijn studieperiode in Gent was hij een van de oprichters van de Vlaams Nationale Studentenunie (VNSU). Zijn professionele carrière omvatte diverse rollen binnen de politieke sfeer, waaronder stafmedewerker, directeur van het Vormingscentrum Lodewijk Dosfel, medewerker van de Volksunie-fractie, partijwoordvoerder, woordvoerder van de N-VA, en verschillende posities als woordvoerder en kabinetschef.

Als lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers van 2008 tot 2014 legde Weyts de nadruk op kwesties met betrekking tot de interne zaken, waarbij hij zich vooral toelegde op communautaire vraagstukken, de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, politiewerkzaamheden en de bevordering van deugdelijk en efficiënt bestuur. Zijn vastberaden optreden op deze gebieden leverde hem al snel de reputatie op van een actief parlementslid en een onbuigzame voorvechter van gemeenschapskwesties.

In zijn latere functie als Vlaams minister heeft Weyts zich voornamelijk gericht op mobiliteit, openbare werken, de Vlaamse Rand, toerisme en dierenwelzijn. Zijn leiderschap op het gebied van verkeersveiligheid, in combinatie met zijn streven naar investeringen in belangrijke infrastructuurprojecten zoals de Oosterweelverbinding en de Ring rond Brussel, zijn kenmerkend voor zijn politieke stijl.

Weyts is ook bekend om zijn standvastige aanpak van kwesties, zoals het voorstel voor de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde en zijn pleidooi voor verplichte taalkennis onder gezondheidswerkers in Brussel. Zijn besluit om een verbod op pelsdierkweek in 2023 af te kondigen getuigt van zijn betrokkenheid bij dierenwelzijnskwesties.

Met zijn diverse politieke ervaringen, vastberaden optreden en prominente betrokkenheid bij verschillende maatschappelijke vraagstukken blijft Ben Weyts een opvallende figuur in de Belgische politiek.

Zijn politieke carrière getuigt van een consistente inzet voor de belangen van de Vlaamse gemeenschap, met een sterke nadruk op het waarborgen van de rechten en behoeften van de regio. Zijn vastberadenheid in het nastreven van taalkundige en communautaire kwesties heeft hem de bijnaam ‘Ben Laden’ opgeleverd, een titel die zijn vasthoudendheid en vastbeslotenheid om Vlaamse belangen te behartigen weerspiegelt.

Niettemin is Weyts ook niet gespaard gebleven van controverse tijdens zijn loopbaan. Zijn aanwezigheid op het evenement ter ere van de omstreden figuur Bob Maes leidde tot oproepen voor zijn ontslag, en zijn opmerkingen met betrekking tot incidenten, zoals de zaak-Koekelberg en het taalgebruik tijdens een bijeenkomst in Congo-Brazzaville, hebben geleid tot verdeeldheid en debat.

Ondanks deze uitdagingen heeft Weyts zijn politieke invloed weten te behouden en heeft hij een stevige positie ingenomen binnen zowel de N-VA als de Vlaamse politiek als geheel. Zijn initiatieven op het gebied van onderwijs tijdens de Covid-19-pandemie, inclusief de omstreden extra week paasvakantie voor Vlaamse leerlingen, getuigen van zijn inzet om de gevolgen van de pandemie voor het onderwijs te verzachten en de belangen van studenten te beschermen.

Met zijn voortdurende betrokkenheid bij belangrijke kwesties zoals onderwijs, dierenwelzijn, en sport, blijft Ben Weyts een sleutelfiguur in de politieke arena van Vlaanderen. Zijn toewijding aan het dienen van de samenleving en het bevorderen van de belangen van de Vlaamse bevolking blijft centraal staan in zijn politieke loopbaan.

Weyts’ politieke standvastigheid en vastberadenheid hebben hem een kenmerkende figuur gemaakt in de Vlaamse politiek. Zijn vermogen om controversiële kwesties aan te pakken en zijn standpunten met betrekking tot taal, gemeenschapskwesties en dierenwelzijn te handhaven, hebben hem respect en erkenning opgeleverd, zowel van zijn collega’s als van het publiek.

Als Vlaams minister van Onderwijs heeft Weyts zich ingespannen om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren, met speciale aandacht voor de uitdagende omstandigheden veroorzaakt door de Covid-19-pandemie. Zijn beleidsinitiatieven en besluitvorming zijn gericht op het waarborgen van gelijke kansen voor alle studenten en het bieden van een solide basis voor de toekomst van het onderwijs in Vlaanderen.

Met betrekking tot sport heeft Weyts zich ingezet voor de bevordering van sportparticipatie en het stimuleren van een gezonde levensstijl in de Vlaamse gemeenschap. Zijn inspanningen om sportfaciliteiten te verbeteren en de toegang tot sport voor alle lagen van de bevolking te vergroten, getuigen van zijn inzet voor het bevorderen van fysieke en mentale gezondheid in de samenleving.

Als voorvechter van dierenwelzijn heeft Weyts baanbrekende maatregelen genomen om het welzijn van dieren te waarborgen, waaronder het aankondigen van een verbod op pelsdierkweek. Zijn inspanningen op dit gebied hebben hem lof opgeleverd van dierenrechtenactivisten en voorstanders van een ethische behandeling van dieren.

Met zijn uitgebreide politieke ervaring, vastberaden leiderschap en voortdurende betrokkenheid bij cruciale kwesties, blijft Ben Weyts een prominente figuur in de Vlaamse politiek, met een blijvende invloed op het beleid en de ontwikkeling van de regio.